Kilka słów na temat Taijiquan rodziny Chen, Świat Neijia Nr 23 (kwiecień 2002) Drukuj


W swoim artykule nie omawiam historii Taijiquan rodziny Chen, piszę jedynie o niektórych istotnych faktach.

Współczesnie style wewnętrzne a w tym i Taijiquan uważane są za wspaniałą metodę utrzymania zdrowia. W feudalnych Chinach wszystkie trzy znane obecnie systemy wewnętrzne (Taijiquan, Xingyiquan i Baguazhang) były ćwiczone dość często przez ludzi, którzy profesjonalnie zajmowali się czy to ochroną ludzi czy też konwojowaniem karawan kupieckich. W tych czasach sztuki walki nie były tak otwarcie nauczane jak ma to miejsce obecnie. Tak też i działo się w przypadku Taijiquan rodziny Chen. Do okresu rozpowszechnienia w Chinach broni palnej spoza rodziny Chen byli uczeni tylko Jian Fa oraz Yang Luchan.

Rodzina Chen wywodzi się z prowincji Shanxi, w północnych Chinach. Dopiero na początku dynastii Ming, kiedy to głową rodu był Chen Bu, rodzina Chen osiedliła się w prowincji Henan. Chen Bu ćwiczył swój rodzinny styl walki, jednakże tego nie zapisywał. Twierdzi się, że była m.in. ćwiczona 108-ruchowa forma, którą nazywano tongbei.
Dopiero dziewięć pokoleń później Chen Wangting, będący generałem wojsk dynastii Ming, dokonał rewizji rodzinego stylu tworząc Taijiquan. Jak mówią przekazy historyczne połączył sztukę walki z zasadami tradycyjnej medycyny chińskiej i ćwiczeniami daoyin.

Niektórzy historycy sztuk walki wywodzą styl rodziny Chen z Wystrzałowego Boksu Shaolin, stylu Taizu Chang Quan czy też Czerwonych Pięści Shaolin. Z drugiej strony mówi się o wpływach Xingyiquan, który to styl był ćwiczony w prowincji Shanxi. Wysuwano również przypuszczenia o możliwych wpływach któregoś ze stylów z góry Wudang. Niestety w czasie Rewolucji Kulturalnej w Chinach w latach 60 i 70-tych dwudziestego wieku wiele dokumentów historycznych zostało zniszczonych. Dlatego też nie można wielu tych hipotez do końca zweryfikować.

Niezależnie od tego w co wierzymy i jakie mamy poglądy na temat pochodzenia Taijiquan, jedno jest pewne: wszystkie ślady prowadzą do wioski rodziny Chen - Chenjiagou.

Czasem zastanawiałem się dlaczego styl rodziny Chen, pomimo wielu różnych wydarzeń w historii Chin, czasami dość burzliwych, nie uległ zapomnieniu. W historii sztuk walki wymieniane są na przykład styl Nei Jia Quan mistrza Wang Cheng Nan, czy też rodzinny stylChang mistrza Chang Nan Chou. Wykazywały one podobieństwa do Taijiquan jeśli chodzi o teorię wewnętrznego treningu i strategię miękkiego stylu. Niestety nie dotrwały one do naszych czasów ginąc w mrokach dziejów. Być może odpowiedź leży w fakcie, iż Taijiquan rodziny Chen, był i jest stylem ćwiczonym przez dużą rodzinę. Rodzinę na tyle dużą, iż w każdym pokoleniu znajdował się wybitny mistrz mogący udźwignąć na swoich barkach obowiązek przekazania stylu swoim następcom.

Jak już wcześniej pisałem jedną z nielicznych osób spoza rodziny Chen, które otrzymały przekaz stylu był Yang Luchan. Postać bez wątpienia wyjątkowa. Od niewolnika i służącego rodziny Chen do mistrza sztuk walki słynnego na cały Kraj Środka. Styl Yang Taijiquan stał się znany w Chinach dzięki temu, iż Yang Luchan był uważany za niepokonanego (stąd jego przydomek "Bez przeciwnika"). Niewielu zdaje sobie sprawę, że Yang Luchan i jego synowie byli ówczesnymi ochroniarzami i ludźmi uczącymi sztuk walki gwardię cesarską. Yang stał się sławny również dlatego, że uczył on rodzinę cesarską (stąd jego drugi przydomek "Ośmiu Panów") oraz arystokrację. Niestety ten wielki sukces stylu Yang w postaci jego ogromnej popularności zawierał w sobie zalążki przemiany stylu Yang w ćwiczenie zdrowotne.

W przypadku rodziny Chen pierwszym, który nauczał poza rodzinną wioską był Chen Zhaopei, po nim słynny Chen Fake (twórca xin jia - "nowego stylu") i jego syn Chen Zhaokuei. W odróżnieniu od rodziny Yang nie dokonali oni modyfikacji stylu Chen tak by mogli się go uczyć ludzie z wyższych sfer. Dzięki temu styl Chen Taijiquan dotrwał do naszych czasów jako sztuka walki.